گاهی که دلتنگی ها ...
گاهی که بودن و نبودن ها، فکرم رو مغشوش و پر تلاطم میکنن ...
گاهی که من،
خودم رو فراموش میکنم،
گاهی که
احساس، سیاه و سفید و بی روح میشه.
ساکت و خیلی آروم، کافه رو رها میکنم ، تنها ، میرم به
آنسوی کهکشانها ...
نگاه میکنم، گوش میکنم، اینجا سرزمین احساس و آرامش
روح منه.
افکار و احساس سیاه و سفید و پرتلاطم، جاشونو به رهایی میدن، به زیبای
زندگی، به احساس رنگی !
دوباره
متولد میشوم، بعد از سحرگاه.
پر نور، پرهیجان، پر طپش ...
* .آسمانها و خالق زیبایش، همیشه میدرخشند، تا تو از پس روزمرگی و دلتنگیها، به آرامش برسی.
* .موزیک، موزیک زیبای [In the Mirror] از یانی.
اینجا گوش کنید.
* .And I'm Back
* .[آی من]
+
نوشته شده در دوشنبه بیست و ششم مرداد 1388 توسط ایمان
|