سرفراز باشی میهن من  ...

سلام کتاب !
فکر میکنم تازه خواندن یاد گرفته بودم که شروع کردم به خوندن کتاب و چه حس مبهمی بود خوندن کلمه هایی که معنیشون رو نمیدنستم...
یادمه اولین کتاب درست و درمونی که خوندم، الیور تویست بود. با خانمان، بینوایان، افسانه های خاور دور و چند سال بعد و تو دوران نوجوانی و تب داغ هری پاتر.
تا سری چهارم هری پاتر رو خوندم. محیط رویایی جذابی داشت. قسمت 5 رو نخوندم! همزمان شده بود با احساسات ناسیونالیستی و البته فروکش کردن تب هری پاتر.
داستانهای شاهنامه رو خوندم. آناکارنینا، افسانه های آذربایجان، جنگاوران اخترناو.
عاشق کتاب بودم. 300 صفحه رو یک هفته ای میخوندم و زمانهای بی کتابی، کتابها رو دوباره میخوندم.
* .کتابی که الان میخونم "کافه پیانو" از فرهاد جعفری.

انقلاب ...

یاد یک جمله از دکتر چمران افتادم: بدون یک انقلاب عمیق فکری، هیچ تحولی در جامعه امکان پذیر نخواهد بود. خداوند در قرآن گفت: [خدا حال قومی را تغییر نمی دهد تا آنان حال خود را تغییر دهند].                          
شهدا رفتند، خانه ها ویران شدند، شقایق ها سیاه پوشیدند... برای ارزشهایی که آرام آرام رنگ می بازند؛ رنگ می بازد به دست آن بی هویتی که دروغ میگوید، تهمت میزند، استقلال من را میفروشد و آزادی من را به سخره میگیرد.
و این بین چیزی کمرنگ است ... وحدت.

* .پاینده باشی ای ایران. با من، با تو، با ما.
* .دل من یه روز به دریا زد و رفت...
    پشت پا به رسم دنیا زد و رفت،
    پاشنه کفش فرار و ور کشید،
    آستین همت و بالا زد و رفت.
* .موزیک این هفته موزیک زیبای [هوای حوا] با صدای مرحوم ناصر عبدالهی. قدم زدن و گوش دادن به هوای

سلام

مقبره [شیخ محمود شبستری]، خالق مثنوی عرفانی، فلسفی "گلشن راز".
* .گاهی که به عکسها نگاه میکنم، به این فکر میکنم که میشد خیلی بهتر از این عکس بگیرم.
    و نمیدونم که این بهتر کجاست ! شاید در بینهایت .

ادامه مطلب

نبسته ام به کس دل
نبسته کس به من دل
چو تخته پاره بر موج
رها رها، رها، من ...
                         ز من هر آن که او دور
                         چو دل به سینه نزدیک
                         به من هر آنکه نزدیک
                         از او جدا، جدا من ...
                                                   نه چشم دل به سویی
                                                   نه باده در سبویی
                                                   که تر کنم گلویی
                                                   به یاد آشنا ،من ...
                                                                               ستاره ها نهفته
                                                                               در آسمان ابری
                                                                               دلم گرفته، ای دوست ...
                                                                               هوای گریه با من
                                                                               هوای گریه با من...

* .دنیا را میبینی؟ یک طرف سرخ به رنگ خون، آن طرف سفید به رنگ کریسمس، اینجا سیاه به رنگ عشق.
    گریه ام میگیرد از این همه تضاد.
* .تصنیف زیبای [هوای گريه] با صدای همایون شجریان را اینجا دانلود کنید.
* .[آی من].  

سلام ؛

یلدا، دختر خورشید آمد.
سلام به همه دوستانی که گاه، گاه؛ چه سرزده و چه با دعوت چند لحظه ای می آیند و مهمان یک فنجان چای من می شوند ...
شب یلدای همه مبارک !
این پست که شروع یک گذار در حال و روان من هست، صدمین پست کافه نیمه شب هم هست ! ممنون از تبریکاتتون و صدالبته همراهمی همیشگی و یکبارگی شما !
در طول این 100 پست اتفاقات و احساسات زیبا، نوستئالژیک، شاد و حتی عجیب کم نبود. گذشت ! 825 روز گذشت. هرچه گذشت خاطره شد و چه خاطره های زیبایی...خدا را شکر !
امشب خونۀ عمو مهمونم و چه خوش می گذره. امیدوارم همه و همه، شب یلدا و شبهای خوب و خوشی رو داشته باشند ... آمین !

* .با من امشب چیزی از رفتن نگو، نه نگو، از این سفر با من نگو.
    من به پایان می رسم از کوچ تو، با من از آغاز این مردن نگو.
* .موزیک این هفته موزیک "کاش میشد" از بیژن مرتضوی. اینجا گوش کنید.